วิ่งประเพณีเขาสามมุข เป็นประเพณีที่สืบทอดกันมาของนิสิตมหาวิทยาลัยบูรพา โดยจัดให้มีขึ้นในวันที่ 8 กรกฎาคม ของทุกปี เพื่อรำลึกถึงวันสถาปนามหาวิทยาลัย จะจัดให้ทั้งศิษย์เก่าและศิษย์ปัจจุบันได้เข้าร่วมกิจกรรม ประเพณีนี้นิสิตที่นี่เค้าเล่ากันต่อๆมาว่า ถ้าได้เรียนที่ ม.บูรพาจะต้องเข้าร่วมประเพณีวิ่งเขาสามมุข ถ้าไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรมนี้ ก็จะเรียนไม่จบ นี่เป็นความเชื่ออีกอย่างหนึ่งที่ชาวบูรพาเล่าต่อๆกันมา
กิจกรรมการวิ่งประเพณีเขาสามมุขนี้ จะเริ่มตั้งแต่ในยามเช้าตรู่โดยจะมีรถมารับนิสิตจากหน้าอาคาร ภปร.ไปส่งเชิงเขาสามมุขที่เป็นจุดสตาร์ท จากนั้นจะมีการปล่อยตัวนักวิ่ง ประเพณีเขาสามมุขสู่มหาวิทยาลัยบูรพา โดยเส้นทางในการวิ่ง จะวิ่งจากเขาสามมุข ผ่านแหลมแท่น สู่ถนนเลียบชายหาดบางแสน ผ่านวงเวียนบางแสน เข้าสู่ถนนหน้ามหาวิทยาลัย จุดเส้นชัยจะอยู่ที่บริเวณสวนสวนเทา–ทอง 50 ปี จุดนี้เองเป็นจุดสำคัญสำหรับนิสิตอย่างเราๆ เพราะบริเวณเส้นชัยนี่เอง ที่มีความเชื่อมาหลายต่อหลายรุ่นแล้วว่า ถ้าได้เหยียบตัว A ตรงคำว่า GOAL ผลการเรียนของเราก็จะได้ A ด้วย ถึงจะเป็นเรื่องของความเชื่อ แต่ทุกปีที่วิ่งประเพณีตัว A ก็จะถูกเหยียบจนสีจางไปเลยทีเดียว
ในการจัดกิจกรรมนี้ขึ้นมาก็เพื่อส่งเสริมให้นิสิตมีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง รู้รักสามัคคีแล้ว ทางมหาวิทยาลัยได้จัดให้มีการมอบถ้วยรางวัลแก่ผู้ชนะในการวิ่งเขาสามมุข เป็นการสร้างขวัญกำลังใจแก่นิสิตที่ชนะสามารถวิ่งจากเขาสามมุขมาถึงมหาวิทยาลัยเป็นคนแรก เมื่อวิ่งมาถึงมหาวิทยาลัยแล้วจะได้ยินเพลงแห่งความภาคภูมิใจ นั่นคือ เพลง แปดกรกฎ
ความประทับใจจากการวิ่งเขาสามมุขครั้งนี้
ข้าพเจ้าดีใจมากที่ได้มีส่วนร่วมในประเพณีที่สืบต่อกันมายาวนานของมหาวิทยาลัยบูรพา เป็นประเพณี ที่นับว่าเป็นประสบการณ์สำคัญที่นิสิตชั้นปีที่ 1 จะได้ทำร่วมกันทั้งมหาวิทยาลัย
บรรยากาศก่อนการวิ่ง นิสิตทุกคนจะง่วงมากและหลับกันข้างถนบริเวณนเชิงเขาสามมุข ซึ่งเป็นภาพที่ เมื่อย้อนระลึกถึง ก็อดที่จะขำไม่ได้ โดยคณะศึกษาศาสตร์ จะมีพี่ลีดมะพร้าว มาร้องเต้น สร้างความบรรเทิง แต่ก็แทบจะไม่มีใครสนใจเลย เพราะความง่วงมาก เอกของข้าพเจ้า คือ เอกการสอนสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม จะมีรุ่นพี่ชั้นปีมาร่วมวิ่งกับน้องๆด้วย บรรยากาศในการวิ่งก็เป็นไปอย่างสนุกสนาน เกิดการแย่งชิงตาลปัตร ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำเอก ที่ต้องถือเป็นประจำ โดยปีหนึ่งจะต้องรักษาตาลปัตรไว้ให้ดีที่สุด ห้ามตกไปอยูในมือของรุ่นพี่เป็นอันขาด จึงมีการวิ่งไป เดินไป ทั้งเอกไปพร้อมกัน บรรยากาศยามเช้าเลียบชายทะเล แดดไม่ร้อนมาก ก็เอื้ออำนวยให้การวิ่งเขาสามมุขครั้งนี้เป็นไปอย่างปกติดี สนุกสนาน บางทีก็ร้องเพลง บางทีก็ตะโกน ว่าสังคม เพื่อแสดงศักยภาพของเอก และเมื่อเดินไปถึงมหาวิทยาลัย ก็รอเอกอื่นเพื่อที่จะเดินเข้าเส้นชัยพร้อมกันทั้งคณะ คณะศึกษาศาสตร์นั้น มีเอกลักษณ์ คือ การเดินจับมือกัน ทำให้ภาพในการเดินเข้าเส้นชัยนั้นสวยงามมาก ทุกคนจะมีความสุขและหายเหนื่อยขึ้นมาทันทีที่ได้เหยียบตัวเอ สัญลักษณ์ที่เขารอคอย จากประสบการณ์การวิ่งเขาสามมุขในครั้งนี้ จึงทำให้ข้าพเจ้ามีความสุขและประทับใจเป็นอย่างมาก
